De Krokus

Fietste ik gisteren door de Dorpsstraat op weg naar de haven, moest ik vól in de remmen. De Dorpsstraat vól met badgasten! Een heleboel! Wat krijgen we nu….?!? Ik moest wel even nadenken, maar toen wist ik het; de Krokusvakantie! Ik fietste net tegen de stroom van de boot op, ja, net tegen vieren, verkeerd tijdstip. Dus dat werd heel voorzichtig fietsen op de stoep. Het was wel weer even wennen hoor, zoveel mensen. Bijna twee maanden lang zie je alleen maar een paar inboorlingen en dan krijg je dit.

Wat een winter was het he (weerpraatje)…eindelijk weer eens een echte. Alleen nu heeft iedereen er wel genoeg van en da’s maar goed ook. Ik prik net ‘t weerbericht van Piet in ‘t infovenster en wat zegt ie voor de komende dagen? Oplopende temperaturen. We zitten tegen ‘t voorjaar aan -ik merk het aan de poes, die wordt helemaal gek – dus je kunt gevoeglijk aannemen dat het nu wel voorbij is met de kou.
Totdat ik vanochtend weer naar de haven fietste en het was weer een witte wereld opeens.
Kijk maar: 
Imgp3487a
Het was rijp, geen sneeuw, maar wel een mooi gezicht.

Imgp3486a1

Imgp3508b

Imgp3493b
De haven op zondagochtend…wat een rust!

Ja, zondag windstil, terwijl het een dag eerder windkracht 6 waaide. Wat een verschil. En dan moet je natuurlijk op het strand wezen..
4375753014_701349a576_b1

Morgen weer natte sneeuw, en dan is het voorbij. Maar zo’n geweldige winter vond ik het helemaal niet. Ik heb nl. nog geen meter kunnen schaatsen hier op Vlie. Het schoot niet op. Eerst kon het bijna, maar toen kwam er dooi, toen begon het te vriezen, maar wel tegelijk met een berg sneeuw. Dus zeer slecht ijs. M’n schaatsen staan nog ongebruikt in de gang. Jammer….

Inmiddels is Jan Lever ( nieuwe collega) ook al langs geweest op kantoor om te kijken en horen wat hij kan verwachten. Nou is het heel dom van mij, maar ik ben glad vergeten een photootje van hem te maken. Kon ik mooi hier aan de blog hangen…sorry! Misschien volgende week, als ik ‘m zie dan is ie voor mij.

Verder is er echt weinig te melden uit de haven. D’r komt geen ene kip hier – nee logisch…overal nog ijsgedoe.
We hebben trouwens een nieuwe burgemeester (hoe kom ik er ineens op), afgelopen donderdag gexefnstalleerd, zijn naam is Yorick Haan en hij komt uit Schiedam. Onze oud-burgemeester Baukje Galama bestuurt momenteel Stadskanaal.

Volgende week wordt er weer gebaggerd. Nou, dat mocht ook wel weer. We konden bijna op slot met die oostenwind steeds. Na het baggeren zijn we weer op 3,90 bij NAP en kunnen we met een gerust hart het seizoen in.
Over het seizoen gesproken, mocht er nog iemand zijn die zich geroepen voelt om ons te assisteren gedurende de zomermaanden, dan houden we ons van harte aanbevolen! Zowel op kantoor als in ‘t bootje. Ja, het is nl. de bedoeling dat we langer openblijven, we proberen van 08.00 – 20.00 uur van de zomer open te blijven (of dat lukt is een tweede), maar daarvoor hebben we wél versterking nodig.

We gaan over een paar weken weer voor de EHBO want dat moet ook gebeuren. En intussen zitten we dik in de voorbereiding voor het seizoen. Nog even en we gaan de boel weer zomerklaar maken en zit de winterslaap er weer op. Eindelijk, want het worden wel saaie blogjes zo…

Tot de volgende maar weer!

Advertisements

De eerste van 2010

Welkom bij mijn eerste blogje van 2010!

En ziedaar: na vier jaar een nieuwe look – zo nu en dan moet je eens wat anders, vind ik.

Dat vond ik dus ook halverwege vorig jaar. Zeven seizoenen in de haven gedraaid en vooral het laatste seizoen was echt krankzinnig hectisch met alles. Ik was er al over uit dat ik mijn laatste zomer zou draaien en gaandeweg ontstond de invulling van de nabije toekomst. Ik zou de draad van een eigen bedrijfje weer oppakken (deed ik van 1999 tot 2003) en had daarvoor mooie plannen in voorbereiding. Ook verheugde ik me al op een toekomstig project waar ik veel van verwacht.
Daarnaast nog een deeltijdbaan, want ja – je werpt jezelf tóch wel, hoe je het wendt of keert, in een stuk onzekerheid, laten we reëel wezen, en een vast inkomen ernaast is dan wel zo prettig. Dan ben je toch redelijk vrij in je doen en laten.
Zo kwam ik bij de PTT/TPG?TNT.. (TNT heet ‘t geloof ik) en dat is best leuk werk! (Behalve als het regent, als het sneeuwt, als het hard waait, als het donker is, als het ijskoud is, als het ijzelt en als het hondje van mevrouw O. losloopt)… Met het bestuur van de haven (mijn werkgever) was ik overeengekomen dat ik door zou gaan tot 31-12-09, in het kader van uren opmaken. En ik kon het postbestellen ernaast doen. Dat beet elkaar nauwelijks. (Het hondje beet wél…)
Edoch…het was begin december toen bleek dat ik door bepaalde omstandigheden noodgedwongen en onverwachts een streep moest zetten door een deel van mijn plannen. Juist dát deel die mij heeft besloten de move naar ZZP’er te maken. Daardoor zou een gedeelte gepland inkomen wegvallen en dat kon ik alleen maar opvangen met nóg een deeltijdbaan. Het wás al een stap in onzekerheid (financieel gezien) en die onzekerheid werd nu nog groter. Dan ga je plussen en minnen en moet je kiezen tussen gevoel en verstand. Tja…moeilijk, twijfeltwijfel. Ik had tenslotte al min of meer afscheid genomen, was er eigenlijk helemaal klaar mee. De nieuwe situatie zag ik helemaal zitten ondanks het onzekere element; als ZZP’er zou ik een lange aanlooptijd hebben, maar ik zou dan gewoon heel zuinig leven in het eerste jaar.
Maar toen kwam de kink in de kabel en begon ik ‘m toch lichtelijk te knijpen. De kachel moet toch blijven branden en het leven is toch heel duur op het eiland. Uiteindelijk koos ik voor het verstand.

Toen kwam er het gesprek met het bestuur. Zoals u bekend is (neem ik aan) heeft Lammert eind oktober afscheid genomen van de haven en zou er dus maar liefst tweederde van het personeelsbestand vertrokken zijn. Niet bepaald een ideale situatie. Affijn, wij kwamen eruit: voor beide partijen zou het niet slecht uitkomen als ik door zou gaan. Dus zodoende. Ik blijf voorlopig, en na het seizoen zien we wel verder.
Een geluk bij een ongeluk was dat ik nog steeds officieel in dienst was (en ben) bij de stichting, dat scheelt een hoop gedoe.
Vorige week had ik mijn laatste postdienst, want ik kan beide niet combineren helaas. Ik zeg ‘helaas’ want echt, ik vond het gewoon leuk werk (behalve etc etc). Nou ja, misschien later ooit nog eens, je weet maar nooit.

En dan nu uw aller aandacht! …We hebben een nieuwe collega!
Jawel!
Zijn naam is Jan Lever en hij is momenteel schipper bij Heuvelman en Ibis uit Delfzijl. U weet wel, Heuvelman en Ibis, niet bepaald onbekend bij ons, de aannemer van onze mooie haven.
Jan begint per begin april.
Hoe komt hij zo op Vlieland? Wel, hij was betrokken bij de bouw en (het is niet ongebruikelijk hier) tijdens het passagieren kwam hij een Vlielandse schone tegen. Ze raakten meer dan bevriend zogezegd en sindsdien pendelt hij de weekenden op en neer van Delfzijl naar Vlie. Nogal omslachtig inderdaad. Dus vandaar dat hij een betrekking op Vlieland zocht, en ziedaar…het wonder geschiedde. Een baan dat precies bij ‘m past, in plaats van de horeca. Want laten we wel wezen, wat voor werk heb je nou op Vlie naast de horeca…je hebt de gemeente, de zorg, het onderwijs, de politie, dan heb je het wel gehad. En dan de haven dus. En dat is ‘m gelukt.
Jan, vanaf deze kant een warm welkom en hartelijk gefeliciteerd met je nieuwe job. Dat we maar net zo’n dreamteam mogen vormen als voorheen. Ik heb daar alle vertrouwen in!

Maarre…nu even ernstig…Het is al een HELE TIJD geleden sinds m’n laatste blogje, 7 december! Ja, dat zijn strafpunten! In de tussentijd passeerde de Kerstvakantie. We waren nu voor het eerst open sinds 2006, wat konden we verwachten? Nou, ik verwachtte VEEL! Want Terschelling kon het vorig jaar nauwelijks aan met 150 passanten. En veel gasten hadden al van de zomer te kennen gegeven om de Kerst deze keer op Vlieland te vieren, en bovendien was het havenrestaurant open, en verder alle faciliteiten, dus ja….zo’n 50-60 bootjes op z’n minst had ik gedacht.

Normaal – als ik de annalen erop nasla – liggen er zo’n twintig schepen in de haven tijdens de Kerstvakantie. In de nieuwe haven komen er dus veel meer. Affijn, hier komen de cijfers: ZES! Jawel , zes bootjes op ‘t hoogtepunt. Meer kon ik er niet van maken.
Nou ja, lekker rustig, dat weer wel. Mijn Terschellingse collega meldde mij dat het bij hem ook tegenviel’, zo’n 70 bootjes, terwijl het vorig jaar dus het dubbele aantal was.
Wat bleek de oorzaak? IJs op het IJsselmeer (het heet niet voor niets IJSselmeer 😉 ). Men kon dus moeilijk de haven uit (en nog moeilijker de haven IN).
Dan is dat ook weer verklaard.
Hoe is het op Vlie vergaan de afgelopen maanden…wel…deze tijd is het superrustig. Zó rustig, ik deed vorige week de Dorpsstraatpost en op een gegeven moment dacht ik: ik hoor niets meer. Geen geroezemoes, geen stationaire motoren, geen voetstappen, niets. Ik keek om me heen en ik realiseerde me toen dat ik ALLEEN was in de Dorpsstraat. Denk je eens in…er is altijd wel wat reuring..wat een contrast met een braderiedag midden in de zomer… Ik dacht even: waar ben ik? In een noord-Gronings gehucht? Gelukkig kwam ik na vijf minuten weer een fietser tegen. Maar ik wil maar zeggen: stiller dan nu bestaat niet. Dus wil je HE-LE-MAAL tot jezelf komen, pak dan NU de eerstvolgende boot naar Vlie.
Het bovenstaande is wel zeldzaam hoor, Vlieland is best wel levendig. En ja, als je tussen de middag de post loopt, dan zit iedereen aan de warme hap (hier eten we om 12 uur warm en ‘s avonds brood -want iedereen is binnen vijf minuten van z’n werk naar huis).
Over het postlopen gesproken, ik ben er nu dus vanaf. Dan is het niet meer van ‘hoiii – halloo – dahaag’ na elke tien meter. Je komt een heleboel Vlielanders ( en soms ook bekende badgasten) tegen (behalve deze tijd dan, zie boven) en dan is het altijd van hoi-hallo-dag-heee! Soms hoor je een HOI en dan kijk je om je heen en ziet niemand meer, je mist dus wel eens wat. Dan kom je weer iemand tegen die wat te vertellen heeft (dat schiet niet op), kortom, ik heb het ook ervaren als een sociale job. En een sportieve,want je loopt toch zeker drie kilometer op zo’n dag. Heb je gelijk je wandelingetje gehad.
Mijn opvolgster is al benoemd en is inmiddels al begonnen. Ze heet Marleen en is de vriendin van… Jan Lever! Jaja, het kan verkeren, zei Brederode al.
En ik heb natuurlijk ook lang gewacht om te bloggen vanwege het feit van de onzekere situatie en omdat al dat geneuzel in het dorp mij tot hier zat. Iedereen wil alles weten en dan horen ze opeens een gerucht wat vervolgens voor waarheid wordt aangenomen. Daar wordt je dus steeds mee geconfronteerd, en helemaal als je elke dag door het dorp loopt met de post.
Je moet je hier keurig gedragen en van onbesproken gedrag zijn, want verstoppen is onmogelijk. Iedereen weet alles van je. Stel, je loopt met je nichtje door het dorp. Dan weet je dat heel Vlieland dezelfde dag nog over je roddelt (‘hij heeft een nieuwe vriendin’). En iedereen weet het als je naar de wal gaat of terugkomt. De bootkiekers houden alles in de gaten.
Maar dat weet je. Moet je tegen kunnen. Zo niet, dan wordt je gek en zit er maar één ding op: verhuizen naar de wal. Ok, aan de wal heb je ook dorpjes waar ze alle
s van je weten. Maar daar kan je nog ongezien wegkomen. Hier heb je altijd met de boot te maken.
In de winter hangt Vlieland van roddels aan mekaar, zo is het nu eenmaal.

Waar was ik…
Oja! De Kerstvakantie.
Het begon te winteren en dat levert toch weer altijd mooie plaatjes op. Helaas bleven de takken van de bomen sneeuw- en rijpvrij en dat is jammer (voor de foto’s) Maar geweldig hoor. Sneeuw en ijs hoort gewoon bij de winter, beter dan dat gekwakkel. Voor het bestellen van de post is dat minder. Het postautootje heeft geen winterbanden en dasnie handig; ik gleed alle kanten uit behalve de goeie. Ik kwam de Duinwijck niet eens op. Dat schoot dus niet op, ‘s avonds was ik nóg bezig…
Nee dat was niet fijn. Gelukkig heeft mijn eigen autootje wél winterbanden, dus ik offerde me op – want de post wordt immers altijd bezorgd!

De eerste sneeuwperiode viel dus een beetje tegen hier, aan de wal was er veel meer gevallen, met name in Groningen. Maar de tweede sneeuwperiode van twee weken geleden maakte alles goed.
Gelukkig maar.

Okee, genoeg gezwamd, ik heb nog een paar winterphotootjes in de la liggen. (klik op de foto voor groter formaat).

Img_0002a_3

4306934481_45d64d153d_o

4207682961_49269af5b4_o

4208447564_6909291e24_o

4307026541_50db776d05_o

4307672690_1385c88bc4_b

4315776410_6bd99e467f_o

Tot de volgende!