De eerste van 2010

Welkom bij mijn eerste blogje van 2010!

En ziedaar: na vier jaar een nieuwe look – zo nu en dan moet je eens wat anders, vind ik.

Dat vond ik dus ook halverwege vorig jaar. Zeven seizoenen in de haven gedraaid en vooral het laatste seizoen was echt krankzinnig hectisch met alles. Ik was er al over uit dat ik mijn laatste zomer zou draaien en gaandeweg ontstond de invulling van de nabije toekomst. Ik zou de draad van een eigen bedrijfje weer oppakken (deed ik van 1999 tot 2003) en had daarvoor mooie plannen in voorbereiding. Ook verheugde ik me al op een toekomstig project waar ik veel van verwacht.
Daarnaast nog een deeltijdbaan, want ja – je werpt jezelf tóch wel, hoe je het wendt of keert, in een stuk onzekerheid, laten we reëel wezen, en een vast inkomen ernaast is dan wel zo prettig. Dan ben je toch redelijk vrij in je doen en laten.
Zo kwam ik bij de PTT/TPG?TNT.. (TNT heet ‘t geloof ik) en dat is best leuk werk! (Behalve als het regent, als het sneeuwt, als het hard waait, als het donker is, als het ijskoud is, als het ijzelt en als het hondje van mevrouw O. losloopt)… Met het bestuur van de haven (mijn werkgever) was ik overeengekomen dat ik door zou gaan tot 31-12-09, in het kader van uren opmaken. En ik kon het postbestellen ernaast doen. Dat beet elkaar nauwelijks. (Het hondje beet wél…)
Edoch…het was begin december toen bleek dat ik door bepaalde omstandigheden noodgedwongen en onverwachts een streep moest zetten door een deel van mijn plannen. Juist dát deel die mij heeft besloten de move naar ZZP’er te maken. Daardoor zou een gedeelte gepland inkomen wegvallen en dat kon ik alleen maar opvangen met nóg een deeltijdbaan. Het wás al een stap in onzekerheid (financieel gezien) en die onzekerheid werd nu nog groter. Dan ga je plussen en minnen en moet je kiezen tussen gevoel en verstand. Tja…moeilijk, twijfeltwijfel. Ik had tenslotte al min of meer afscheid genomen, was er eigenlijk helemaal klaar mee. De nieuwe situatie zag ik helemaal zitten ondanks het onzekere element; als ZZP’er zou ik een lange aanlooptijd hebben, maar ik zou dan gewoon heel zuinig leven in het eerste jaar.
Maar toen kwam de kink in de kabel en begon ik ‘m toch lichtelijk te knijpen. De kachel moet toch blijven branden en het leven is toch heel duur op het eiland. Uiteindelijk koos ik voor het verstand.

Toen kwam er het gesprek met het bestuur. Zoals u bekend is (neem ik aan) heeft Lammert eind oktober afscheid genomen van de haven en zou er dus maar liefst tweederde van het personeelsbestand vertrokken zijn. Niet bepaald een ideale situatie. Affijn, wij kwamen eruit: voor beide partijen zou het niet slecht uitkomen als ik door zou gaan. Dus zodoende. Ik blijf voorlopig, en na het seizoen zien we wel verder.
Een geluk bij een ongeluk was dat ik nog steeds officieel in dienst was (en ben) bij de stichting, dat scheelt een hoop gedoe.
Vorige week had ik mijn laatste postdienst, want ik kan beide niet combineren helaas. Ik zeg ‘helaas’ want echt, ik vond het gewoon leuk werk (behalve etc etc). Nou ja, misschien later ooit nog eens, je weet maar nooit.

En dan nu uw aller aandacht! …We hebben een nieuwe collega!
Jawel!
Zijn naam is Jan Lever en hij is momenteel schipper bij Heuvelman en Ibis uit Delfzijl. U weet wel, Heuvelman en Ibis, niet bepaald onbekend bij ons, de aannemer van onze mooie haven.
Jan begint per begin april.
Hoe komt hij zo op Vlieland? Wel, hij was betrokken bij de bouw en (het is niet ongebruikelijk hier) tijdens het passagieren kwam hij een Vlielandse schone tegen. Ze raakten meer dan bevriend zogezegd en sindsdien pendelt hij de weekenden op en neer van Delfzijl naar Vlie. Nogal omslachtig inderdaad. Dus vandaar dat hij een betrekking op Vlieland zocht, en ziedaar…het wonder geschiedde. Een baan dat precies bij ‘m past, in plaats van de horeca. Want laten we wel wezen, wat voor werk heb je nou op Vlie naast de horeca…je hebt de gemeente, de zorg, het onderwijs, de politie, dan heb je het wel gehad. En dan de haven dus. En dat is ‘m gelukt.
Jan, vanaf deze kant een warm welkom en hartelijk gefeliciteerd met je nieuwe job. Dat we maar net zo’n dreamteam mogen vormen als voorheen. Ik heb daar alle vertrouwen in!

Maarre…nu even ernstig…Het is al een HELE TIJD geleden sinds m’n laatste blogje, 7 december! Ja, dat zijn strafpunten! In de tussentijd passeerde de Kerstvakantie. We waren nu voor het eerst open sinds 2006, wat konden we verwachten? Nou, ik verwachtte VEEL! Want Terschelling kon het vorig jaar nauwelijks aan met 150 passanten. En veel gasten hadden al van de zomer te kennen gegeven om de Kerst deze keer op Vlieland te vieren, en bovendien was het havenrestaurant open, en verder alle faciliteiten, dus ja….zo’n 50-60 bootjes op z’n minst had ik gedacht.

Normaal – als ik de annalen erop nasla – liggen er zo’n twintig schepen in de haven tijdens de Kerstvakantie. In de nieuwe haven komen er dus veel meer. Affijn, hier komen de cijfers: ZES! Jawel , zes bootjes op ‘t hoogtepunt. Meer kon ik er niet van maken.
Nou ja, lekker rustig, dat weer wel. Mijn Terschellingse collega meldde mij dat het bij hem ook tegenviel’, zo’n 70 bootjes, terwijl het vorig jaar dus het dubbele aantal was.
Wat bleek de oorzaak? IJs op het IJsselmeer (het heet niet voor niets IJSselmeer 😉 ). Men kon dus moeilijk de haven uit (en nog moeilijker de haven IN).
Dan is dat ook weer verklaard.
Hoe is het op Vlie vergaan de afgelopen maanden…wel…deze tijd is het superrustig. Zó rustig, ik deed vorige week de Dorpsstraatpost en op een gegeven moment dacht ik: ik hoor niets meer. Geen geroezemoes, geen stationaire motoren, geen voetstappen, niets. Ik keek om me heen en ik realiseerde me toen dat ik ALLEEN was in de Dorpsstraat. Denk je eens in…er is altijd wel wat reuring..wat een contrast met een braderiedag midden in de zomer… Ik dacht even: waar ben ik? In een noord-Gronings gehucht? Gelukkig kwam ik na vijf minuten weer een fietser tegen. Maar ik wil maar zeggen: stiller dan nu bestaat niet. Dus wil je HE-LE-MAAL tot jezelf komen, pak dan NU de eerstvolgende boot naar Vlie.
Het bovenstaande is wel zeldzaam hoor, Vlieland is best wel levendig. En ja, als je tussen de middag de post loopt, dan zit iedereen aan de warme hap (hier eten we om 12 uur warm en ‘s avonds brood -want iedereen is binnen vijf minuten van z’n werk naar huis).
Over het postlopen gesproken, ik ben er nu dus vanaf. Dan is het niet meer van ‘hoiii – halloo – dahaag’ na elke tien meter. Je komt een heleboel Vlielanders ( en soms ook bekende badgasten) tegen (behalve deze tijd dan, zie boven) en dan is het altijd van hoi-hallo-dag-heee! Soms hoor je een HOI en dan kijk je om je heen en ziet niemand meer, je mist dus wel eens wat. Dan kom je weer iemand tegen die wat te vertellen heeft (dat schiet niet op), kortom, ik heb het ook ervaren als een sociale job. En een sportieve,want je loopt toch zeker drie kilometer op zo’n dag. Heb je gelijk je wandelingetje gehad.
Mijn opvolgster is al benoemd en is inmiddels al begonnen. Ze heet Marleen en is de vriendin van… Jan Lever! Jaja, het kan verkeren, zei Brederode al.
En ik heb natuurlijk ook lang gewacht om te bloggen vanwege het feit van de onzekere situatie en omdat al dat geneuzel in het dorp mij tot hier zat. Iedereen wil alles weten en dan horen ze opeens een gerucht wat vervolgens voor waarheid wordt aangenomen. Daar wordt je dus steeds mee geconfronteerd, en helemaal als je elke dag door het dorp loopt met de post.
Je moet je hier keurig gedragen en van onbesproken gedrag zijn, want verstoppen is onmogelijk. Iedereen weet alles van je. Stel, je loopt met je nichtje door het dorp. Dan weet je dat heel Vlieland dezelfde dag nog over je roddelt (‘hij heeft een nieuwe vriendin’). En iedereen weet het als je naar de wal gaat of terugkomt. De bootkiekers houden alles in de gaten.
Maar dat weet je. Moet je tegen kunnen. Zo niet, dan wordt je gek en zit er maar één ding op: verhuizen naar de wal. Ok, aan de wal heb je ook dorpjes waar ze alle
s van je weten. Maar daar kan je nog ongezien wegkomen. Hier heb je altijd met de boot te maken.
In de winter hangt Vlieland van roddels aan mekaar, zo is het nu eenmaal.

Waar was ik…
Oja! De Kerstvakantie.
Het begon te winteren en dat levert toch weer altijd mooie plaatjes op. Helaas bleven de takken van de bomen sneeuw- en rijpvrij en dat is jammer (voor de foto’s) Maar geweldig hoor. Sneeuw en ijs hoort gewoon bij de winter, beter dan dat gekwakkel. Voor het bestellen van de post is dat minder. Het postautootje heeft geen winterbanden en dasnie handig; ik gleed alle kanten uit behalve de goeie. Ik kwam de Duinwijck niet eens op. Dat schoot dus niet op, ‘s avonds was ik nóg bezig…
Nee dat was niet fijn. Gelukkig heeft mijn eigen autootje wél winterbanden, dus ik offerde me op – want de post wordt immers altijd bezorgd!

De eerste sneeuwperiode viel dus een beetje tegen hier, aan de wal was er veel meer gevallen, met name in Groningen. Maar de tweede sneeuwperiode van twee weken geleden maakte alles goed.
Gelukkig maar.

Okee, genoeg gezwamd, ik heb nog een paar winterphotootjes in de la liggen. (klik op de foto voor groter formaat).

Img_0002a_3

4306934481_45d64d153d_o

4207682961_49269af5b4_o

4208447564_6909291e24_o

4307026541_50db776d05_o

4307672690_1385c88bc4_b

4315776410_6bd99e467f_o

Tot de volgende!

Advertisements
Next Post
Leave a comment

4 Comments

  1. piet en ineke postma[kdbouw]

     /  February 7, 2010

    hoi patu
    he he eindelijk.nu is er duidelijkheid.
    jammer van de post is toch echt leuk werk zonder dat etc etc etc
    weet er alles van
    veel succes samen cornelis in de haven hoop voor jullie op druk seizoen.tot de volgende en dat duurt vast niet zo lang.
    groetjes van ons ook voor cornelis.

    piet en ineke

    Reply
  2. Hans de Bakker

     /  February 7, 2010

    Wij zijn blij weer eens wat van je te horen en hopen dat de blog weer frequent zal verschijnen.
    Vast sterkte voor het nieuwe seizoen en tot ziens
    gr Hans en Fea.

    PS Is er al nieuws omtrent de webcam op de haven?

    Reply
  3. Jochen Leonhardt

     /  February 7, 2010

    lovely to hear from you again

    jochen and Helma (KATERINA)

    Reply
  4. Paul Smidt

     /  February 8, 2010

    Leuk om weer eens wat te horen en uiteraard weer mooie plaatjes !
    Groeten, Paul Smidt

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: